Toespraak Vorst Rob

Afgelopen zondag was in de Oostrumse kerk de traditionele carnavalsmis met de haast even traditionele preek van Vorst Rob. Tijdens de carnavalsdagen werd zijn preek nog veelvuldig besproken en ook tijdens de sluiting op dinsdagavond werd deze preek meermaals aangehaald. Dit alles is een reden om de preek  hier te plaatsen:


 Goeiemorge Karklingels en karklingelinnekes,

Welkom ien os mojje kerk, waor we ff same en moment van raost belaeve, vurdat we straks verder waeje ien de vastelaovessturm.

Droeëme, iederieën kent ze, iederieën hed ze.

Misschien ziede  net en uurke wakker en kunde ow nog owwen laeste droeem herinnere. Misschien, ging ie wel ovver den dag van gister, mit ow kammeraoj beejen op ut plein ien Venroy, same hieel veul schik gehad, gelache, gezonge en gedanst. Of misschien hedde wel gedromt ovver de daag die os nog te waachte staon, daag mit lol en plezier, mit vriende en familie kort beej ow. Ozze twiee prinse hier laeve op dit moment mit ope oeege ur droeem en weej zien mit zien alle bezig um den droeem allieen mar mojjer te make.

Of ow droeeme uutkomme blieft altied de vraog, mar ge kunt ze netuurlik wel nao probieëre te jage en ow laeve op den manier toch en ienvulling gaeve den ow gelukkig mikt.

Wat meej betreft is d’n allerbekendste droeëm waor oeëts iemes ovver verteld hed, den van Martin Luther King. Ien 1963wier ut I had a dream uutgesproke. Zien wens was dat meense mekaar noeëts mer zun beoordieële op grond van huudskleur of uuterlik, mar op de manier waorop ze zich gedrage.
Anno 2016, 53 jaor latter is ziene droeëm nog steeds nie uutgekomme, mar is de herrinnering an ziene toespraak laevendiger as oeëts.

Want waor weej droeeme ovver den prachtige dag van gister, droeeme meense op en ander plats ien de waereld ovver en bitje zon op de dag van maerge. Dur onrust, oeerlog, rascisme en geweld laeve dees meense nie ien enne droeëm, mar ien enne nachtmerrie. Volges meej is ut vur iemes den ien vreejheid laeft nie aens es vur te stelle hoe ut mot zien as ge gedwonge werd um dinge te doen of te gelueeve waor ge zelf nie aens es aachter stot…….en dat is precies wat díé meense nou ovverkumt.

Opgejaagd as vieë probieëre ze zich en weg naor vreejheid te verschaffe, nie altied op de juuste manier misschien, zeker nie, mar as ge mit ow rug tigge de muur stot, hedde wennig keus. Alle maniere werre angegrepe um d’n dans te ontspringe, waor weej droeëme ovver en neeje auto, droeëme dees meense ovver, gewoeën, enne auto, enne auto waormit ze weg kunne, weg van de ellende, weg uut d’n nachtmerrie.

Want hoe fijn we ut hier mit mekaar ok hebbe, ut is op hieël veul andere platse en stuk minder gezellig as beej os. Hoe we dat op motte losse wieët ik zoewe ok nie metieën, mar dat d’r iets an gedaon mot werre is en ding dat zeker is. De meense zien op de vlucht, weg van ut gevaor, weg van de vaste grond en de vertrouwde dinge.

Alles mit gevaor vur aege laeve, alles is ieene groeete gok.

Iederieen kent wel serious request van 3 fm. Dit jaor waren d’r twiee gaste ien de studio die ur aege intepretatie van ut beroemde imagine van john lennon uutvoerde. En ald nummer, mar op dit moment ontzettend actueel. Mit muziek kunde zoveul dinge vertelle en duudelik make en bijna ieder jaor gebruuk ik iets van muziek ien mien toespraak. Ien dit geval allieen de tekst, mar den is zelfs zonder muziek nog steeds hieël treffend . Ik heb ut en klaen bitje umgeboge en ien ut Aostrums vertaald.    Luuster naor en stukske van d’n interpretatie van imagine, den Diggie dex en jw Roy miëke.

Wat zudde doen, wannieër ow huus gebombardieërd is

En ge ieën van ow kiender ien de buurt mist.

Wannieër ge tigge ow ander kiend mot zegge

Vlucht! gen tied vur overlegge

Probieër ut, nie waachte op un taeke.

Snel, as angeschote wild, de grens aover staeke.

Nao maonde van onzekerheid, angst en niks te aete.

Belandde ien en land, hieëlemaol allieën, ow verdriet en engst zien nie te maete.

Opgeslote ien en hok van 11 vierkante maeter.

Zonder elders, zonder vriende, zonder iets en zonder laeve

En maej lopte aovver straot en roept d’r iemes den ow nie mot.

Heej rare moslimmeens, verdwien toch naor ow land en göt

En jao, de kelt vervult ow hart.

Ge vuult ow nurges welkom ien gen enkel land of part

Ik vraog meejzelf af en misschien dat ik ut snap

Ien tieje van onzekerheid, regieërt beej os de engst net iets te rap

En stille tocht vur Charlie, mar niemes den daor lopt

Duuzende palestijne waor iederieën mar hopt

Wieze mit de vinger brengt os bijna an de rand.

Vuur mit vuur bestrieje, leidt tot ieëne groeëte brand

Den brand den alles zal veniele, mar ieën ding duut dat nie.

Want liefde overwint dat en makt ieder meens oeëts bliej

Imagine all the people, living their lives in peace.

You may say that I am a dreamer, but I am not the only one

Dees weurd, of ze nou gezonge of gesproke werre gaeve precies an hoe de vork ien de steel stekt. Ut zeuj moj zien as den droeem op en dag uut meugt komme, mar zeker is dat d’r nog en lange weg te gaon is. We zun d’r van alle kante same an motte waerke um um uut te laote komme. Laest stond d’r op en tegeltje: hoe kan ik een vreemdeling nou haten, ik ken hem niet eens.

Laote we same de kommende daag es en signaal afgaeve hoe verdraagzaam we hier mit mekaar kunne en wille zien. Dat ieëne gevuul waor we miten zo trots op zien, dus moeite kost ut nie

D’r is nog ieen ding wat ik gaer mit ollie dael….ok en vurbeeld van owzelf verplatse ien ut laeve van iemes anders.
Ut is ut verhaal van iemes den ien enne nachtmerrie belandde mar uutaendelik toch nog van en prachtige droeem werkelikheid kos make.
Ut got aover en megje dat getroffe was dur leukemie.
De situatie was gans uutzichtloos, tenzij d’r zich en stamceldonor an zeuj diene.
Dat was mekkelikker gezeed dan gedaon en ut wier en hieële hieële lange zuuktocht, mar nog net vurdat ut te laat was lukte ut. 
D’r was iemes gevoonde den ut megje baeter kos make. Iemes den beej zichzelf gedocht haaj, misschien kan ik wel iemes helpe, zonder dat ik d’r zelf iets van hoef te lieje.
En, hoe moj, de behandeling sloeg an,ut megje wier baeter en gezond, ut laeve lachte ur toe. Mar urre droeem was nog nie af, d’r bleef ieen wens aover.
Hieël wat jaore latter trouwde ut megje mit ur groeëte liefde. Ut was en prachtige dag den un fantastisch aend zeuj kriege. ’s Aoves op ut fieëst verscheen d’r namelik opaens enne kel, heej liep de dansvloer op, reikte zien hand naor de bruud en vroeg u rum te danse.
Ut was de meens den ut laeve van de vrouw gered haaj en same danste ze enne dans um ut laeve te viere.

Ien de afgeloeëpe aacht jaor dat ik vorst moog zien van dees fantastische club, zien d’r ok meense gewist die dezelfden droeem han as dat ieene megje: oeets nog es danse mit iemes den ze baeter kos make. Helaas is dat vur sommige noeëts uut meuge komme. Miene mojjsten droeem blieft dan ok nog steeds um mit de meense die dit  geweldige fieest nie mer kunne viere, toch nog ieëne kieer same te zien, nog ieëne kieër same praote nog ieëne kieër same danse, nog ieëne same drinke, nog ieëne kieër..…

Ik wieët dat dat nie mer kan, mar denke an den droeëm tovert al enne glimlach op mien snuut.

Baeste Karklingels en karklingelinnekes, bedaankt dat ik aacht jaor vur ollie hier en toespraak moogt halde, ut was vur meej en groeëte ieër en enne droeem den uutkwaam. Stort ollie dalik allemaol ien dat prachtige verbroederingsfieëst dat weej Vastelaovend  noeme, kiek mekaar an en lach zoewedat ge vanaovend mit denzelfde lach ien bed stapt.

Blief allemaol droeëme van gister, droeëm aover maerge, mar laef vandaag.

Vastelaovend same!

Vorst Rob.